Απελπισία;

Δεν είναι λίγες οι φορές που λυγίζουμε.

Είτε από το φορτίο της καθημερινότητας, είτε από προσωπικές αποτυχίες, είτε λόγω υγείας ή απώλειας αγαπημένου προσώπου.

Το να στεναχωρηθούμε είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο, το να απελπιστούμε όμως αποτελεί πειρασμική παρέμβαση. Η απελπισία είναι ένα από τα όπλα του πονηρού, να μας απομακρύνει από τον Θεό. Όταν όλα μας πάνε στραβά, και απελπιστούμε, είναι σαν να αποδεχτήκαμε πως ούτε ο ίδιος ο Κύριος δεν μπορεί να μας βοηθήσει. Ότι ούτε Αυτός δεν μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα μας. Ότι ούτε Αυτός δεν μας ακούει.

Δεν αναλογισθήκαμε ποτέ όμως...
πως ο Θεός είναι παντογνώστης. Ξέρει από πριν τι θα περάσουμε, και ξέρει από πριν το τι είμαστε ικανοί να σηκώσουμε στις πλάτες μας. Δεν θα μας δώσει παραπανήσιο φόρτο. Δεν θέλει να μας εξοντώσει με τον πόνο και την θλίψη. Θέλει να δει όμως αν Τον αγαπούμε, αν στρεφόμαστε σε Αυτόν στα δύσκολα ή αν εύκολα Τον απαρνούμαστε.

Ο Πέτρος περπάτησε πάνω στο νερό με την πίστη του...και μόλις έστρεψε το βλέμμα του από τον Κύριο βούλιαξε....Και πάλι όμως ο Κύριος του έδωσε το χέρι Του και Τον ξανασήκωσε. Άπειρα τα παραδείγματα του τι απίστευτα πράγματα μπορεί να κάνει ο άνθρωπος με την πίστη του στον Θεό...άπειρες και οι πτώσεις του με την απελπισία....

Εσύ τι θα κάνεις στην τρικυμία της ζωής σου....;;;; θα φοβηθείς την θάλασσα και τα πελώρια κύματα ή έχεις εμπιστοσύνη στον Καπετάνιο σου;