Τι είναι η Παναγιά για τον κόσμο – Μια Αγιορείτικη Διήγηση

Ακούραστος ο γέρο-Πέτρος καθάριζε κρεμμύδια στην πάνυγυρη της Παναγίας για την εσπερινή τράπεζα. Θα έρχονταν πατέρες και ψαλτάδες απο την έρημο να στολίσουν την αγρυπνία.

Και πως έκανε ο γέρο-Πέτρος αμα ξεκινούσε τα μέγιστα ανοιξαντάρια του Κουκουζέλη και το Θεοτόκε Παρθένε του Μπερεκέτη!
Και όλο σκούνταγε τον Δανιήλ τον Εκκλησιαστικό να κουνήσει ακόμα πιο δυνατά τον χορό και τον πολυέλαιο.

Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους

Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά.
Θα νιώθουμε τότε ότι όλοι μας αγαπούν. Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους…

Ν’ αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Να γίνομε όλοι ένα εν Θεώ.

Η Νηστεία του Δεκαπενταυγούστου και οι Παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο

Από 1 Αυγούστου μέχρι και 14 Αυγούστου, νηστεύουμε προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Η νηστεία είναι αυστηρή. Ψάρι τρώμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας (6 Αυγούστου). Άν η 15η Αυγούστου συμπέσει Τετάρτη ή Παρασκευή τότε γίνεται κατάλυση μόνον ιχθύος.
Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Η πρώτη. Η πιο παλιά από όλες. Την έδωκε στον Αδάμ μέσα στον παράδεισο.
Το νόημα της νηστείας ήταν: με το όπλο της νηστείας να συνηθίσουν οι άνθρωποι στην υπακοή στο Θεό και στην πάλη κατά του διαβόλου.
Ο Xριστός, ετόνισε ακόμη περισσότερο την αξία της νηστείας. Είπε: "Το γένος τουτο ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή κι νηστεία" . Δηλ. με τη νηστεία πολεμάμε τον διάβολο και τον νικάμε.

Καλή Παναγιά, να έχουμε!

Καλή Παναγιά! Είναι η ευχή που ανταλλάζουμε οι Χριστιανοί μέσα στο Πάσχα του Καλοκαιριού.

“Πώς θέλετε να νοιώσετε ότι είναι Δεκαπενταύγουστος;” έλεγαν οι παλιοί.
«Πώς θέλετε να νοιώσετε ότι είναι Δεκαπενταύγουστος χωρίς να κάμετε νηστεία; Άλλωστε μεγάλη Δεσποτική ή Θεομητορική γιορτή χωρίς να προηγείται νηστεία δεν νοείται. Πώς θα γιορτάσουμε την Κοίμηση της Παναγίας όταν καταλύουμε τα πάντα;

Μικρός παρακλητικός κανών

Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν, και αεί, και εις τούς αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Ψαλμός 142

Σαρακοστή Δεκαπενταύγουστου

Από την 1η Αυγούστου μέχρι και την 14η Αυγούστου νηστεύουμε προς τιμήν της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, της μεγαλύτερης Θεομητορικής εορτής του ορθοδόξου εορτολογίου.
Η νηστεία αυτή είναι αυστηρή. Νηστεύουμε από λάδι όλες τις ημέρες.
Κατάλυση οίνου και ελαίου έχουμε μόνο τα Σάββατα και τις Κυριακές που παρεμβάλλονται.
Ψάρι καταλύουμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας (6 Αυγούστου).
Εάν η ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) συμπέσει ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, τρώμε μόνο ψάρι και όχι κρέας.

Έχουν οι χριστιανοί χαρά;

«Ο Θεός δεν θέλει κλαψουρίσματα και κακομοιριές. Θέλει χαρά, ειρήνη και δοξολογία με αγαλλίαση και αγάπη». Ο λόγος αυτός του Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, από το βιβλίο «Λόγος περί νήψεως», δίνει μια νέα διάσταση της πνευματικής ζωής.
Όταν το μίζερο εκλαμβάνεται ως ταπείνωση και η χαρά έκπτωση από τη μετάνοια, τότε έχουμε διαστρέβλωση της χριστιανικής ζωής, με φοβερές προεκτάσεις τόσο για τον ίδιο τον άνθρωπο, όσο και για το μήνυμα της Εκκλησίας προς τον κόσμο.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: «Εγωϊσμός, ίσως η πιο φονική αρρώστια»

Συνήθως φοβόμαστε αυτά που φοβούνται και οι άλλοι γύρω μας ή αυτά που μας λένε κάποιοι ειδικοί ότι πρέπει να φοβόμαστε: τους σεισμούς, τις πυρκαγιές, την ανεργία, τον καρκίνο, το AIDS, τη νόσο των τρελών αγελάδων, και ό,τι άλλο καινούριο μπορεί να προκύψει στις μέρες μας. Φυλαγόμαστε και καλά κάνουμε.
Όμως δεν είναι σίγουρο ότι ξέρουμε καλά ποιος είναι ο πραγματικός κίνδυνος, η πραγματική απειλή γύρω μας και μέσα μας, τι είναι αυτό που χρειάζεται να στρέψουμε την προσοχή μας, γιατί η απειλή είναι άμεση, καθημερινή και η κατάληξη πραγματικά οδυνηρή.

Συλλογίσου τι αξίζει σ’ αυτή τη ζωή

Κοίτα πόσα κάστρα και παλάτια βασιλιάδων, ηγεμόνων και αρχόντων είναι σωριασμένα σε ερείπια!
Σκέψου πόση δύναμη και πόσο πλούτο είχαν κάποτε!
Τώρα έχουν ξεχαστεί και τα ονόματα τους.

Λέει η Γραφή: «Πολλοί άρχοντες έχασαν την εξουσία τους και κάθισαν στο χώμα, κι ένας άσημος, που κανείς δεν φανταζόταν ότι θα γίνει βασιλιάς, φόρεσε στέμμα».

Είναι οι λογισμοί που πολλές φορές δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα...

Είναι οι λογισμοί που πολλές φορές δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα.
Είσαι μια χαρά, ήρεμος, αναπαυμένος και ξαφνικά από το πουθενά, έρχεται ένας λογισμός και σε αναστατώνει. Και ξαφνικά έρχεται κι άλλος και άλλος και γίνεσαι σπηλιά από ληστρικούς λογισμούς.
Αδιέξοδο… Τι να κάνω. Πως να το αντιμετωπίσω;
Να τα δούμε λίγο με τη σειρά;

Η υπονόμευση της πνευματικής μας ζωής

«Εκείνοι που ζουν στον κόσμο και λυώνουν στις αγρυπνίες, τις νηστείες, τους κόπους και τις κακουχίες, όταν αναχωρήσουν από τους ανθρώπους προς την μοναχική ζωή, σαν σε κάποιο δοκιμαστήριο ή στάδιο, όλη αυτή την προηγούμενη άσκησί τους, την νοθευμένη και επιφανειακή, δεν την συνεχίζουν πλέον».

Τα λόγια του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου μας καλούν να εξετάσουμε και εμείς την ζωή μας.

Στα χέρια του Θεού..

"Εσύ κάμε αυτό που μπορείς... κάμε ό,τι μπορείς, χωρίς ν’ αγχώνεσαι, χωρίς ν’ αγωνιάς, χωρίς να ταλαιπωρείσαι.
Αφού κάνεις αυτό που μπορείς και η συνείδησή σου σού καταμαρτυρεί ότι «έκανα ότι μπορούσα, μέχρις εδώ! Από ‘δώ και κάτω δεν μπορώ να κάνω τίποτα!»
Τότε παραδίδεις το θέμα, το πρόβλημα, το παιδί σου, την υγεία σου, τα οικονομικά σου, ό,τι έχεις που σε βαραίνει το παραδίδεις στα χέρια του Θεού.
Και τότε πράγματι, εκεί ο Θεός εμφανίζεται!

Αφήστε το παρελθόν στο έλεος του Θεού, το παρόν στην αγάπη Του και το μέλλον στην Πρόνοια Του

"Μερικοί βασανίζονται απο τριών ειδών προβλήματα.
Απο εκείνα που είχαν κάποτε, απο εκείνα που έχουν τώρα, και απο εκείνα που περιμένουν οτι θα έχουν. Οι λύπες βέβαια θα έρθουν, αλλά τι θα κερδίσουμε αν βιαστούμε και τρέξουμε να τις προυπαντήσουμε;
Θα έχουμε αρκετό καιρό να λυπηθούμε, οταν έρθουν. Στο μεταξύ, ας ελπίζουμε για καλύτερα πράγματα και ας μένουμε σταθεροί ώς το τέλος.

Τα τραύματα της ψυχής

Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

«Εμείς που πέσαμε, ας πολεμάμε προπαντός τον δαίμονα της απογοητεύσεως. Διότι αυτός έρχεται κοντά μας την ώρα της προσευχής και, υπενθυμίζοντας την προηγούμενη κατάσταση της καθαρότητας, επιδιώκει να μας απομακρύνει από την προσευχή.

Προσπάθησε να βρεις ησυχία, οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ…

του Αββά Ισαάκ

Τα πολλά υλικά πράγματα δένουν τον άνθρωπο στην γη αυτή, και δεν τον αφήνουν να δεί την Αιώνια Βασιλεία.
Η αφθονία των πραγμάτων είναι εχθρός της εγκράτειας.
Ειναι ευτυχισμένος εκείνος που προσπαθεί να βρεί ησυχία για να έλθει σ’επικοινωνία με τον Θεό, και δεν επηρεάζεται από τις πολλές εργασίες.

Τελευταίες συμβουλές πριν από την Εξομολόγηση και τη Θεία Κοινωνία

Είναι κοντά η μέρα της Εξομολογήσεως και στη συνέχεια η πανευφρόσυνη στιγμή της Μεταλήψεως του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Ο Θεός να δώσει, ώστε να εξομολογηθείς και να κοινωνήσεις όπως πρέπει.
Έτσι ο αγώνας της νηστείας και όσα τυχόν κέρδισες απ’ αυτόν, θα επισφραγιστούν με τη θεϊκή σφραγίδα των ιερών Μυστηρίων.
Γιατί γράφεις ότι φοβάσαι την Εξομολόγηση;
Πολλοί άνθρωποι, βέβαια, τη φοβούνται, εσύ όμως γιατί; Ο εξομολόγος είναι μόνο ο μάρτυρας. Ο Θεός δέχεται τις αμαρτίες. Εκείνος παραγγέλλει στον ιερέα να δώσει άφεση αμαρτιών στο χριστιανό που εξομολογείται. Ο Θεός ελεεί και συγχωρεί. Συγχωρεί κάθε άνθρωπο που προσέρχεται στο Μυστήριο με μετάνοια αληθινή.

Οι εχθροί του ανθρώπου

Ὁ ἄνθρωπος ἔχει τρεῖς ἐχθρούς, πού μέ σειρά ἐπικινδυνότητας εἶναι: ἡ σάρκα του, ὁ κόσμος καί ὁ διάβολος.
Ὁ Ἅγιος Ἰλαρίων ἀναφέρει, ὅτι τό 95% τῶν κολασμένων, κολάζονται ἐξαιτίας τῆς σάρκας τους καί τοῦ ἐγωισμοῦ τους. Ἑπομένως ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός του, εἶναι ἡ ἴδια ἡ σάρκα του.

Μεγάλο θηρίο εἶναι ὁ κόσμος! Εἶναι ὁ δεύτερος κατά σειρά ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπου. Γιά νά προοδεύσει κάποιος χριστιανικά, πρέπει νά πάει ἀντίθετα μέ τό ρεῦμα τοῦ κόσμου, γιατί ὁ κόσμος ἔχει τόσα κακά, πού δυσκολεύει τόν ἄνθρωπο νά πάει στόν Χριστό.

Εξομολογούμαι σημαίνει, ομολογώ την ευθύνη μου και αποφασίζω την μετάνοιά μου

Του Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη

Χρειάζομαι πολλά χρόνια εξομολόγηση, για να βρώ στο διάβα του αγώνος μου την καρδιακή εξομολόγηση που επιθυμώ. Εμείς μέχρι τώρα δεν έχουμε κάνει στην ουσία εξομολόγηση.

Ενενήντα εννιά τοις εκατό, όταν κάποιος λέγει, θέλω να εξομολογηθώ Γέροντα, εννοεί, να σας πω τον πόνο μου,το πρόβλημά μου, το παράπονό μου, τις δυσκολίες μου, τις αρρώστιες μου, δηλαδή τον εγωισμό μου.

Εμπόδια για την επίσκεψη της Θείας Χάριτος στον άνθρωπο

Κάθε αμαρτία ως επανάσταση εναντίον του Θεού αντιστρατεύεται το έργο της Θείας Χάριτος.

Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος επισημαίνει πως υπάρχουν και μερικές αδυναμίες που αποτελούν φράγματα και παρεμποδίζουν την έλευση της Θείας Χάριτος.

Και αυτά είναι:

Στις θλίψεις ο Θεός δίνει την αληθινή παρηγοριά

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Ο Θεός βλέπει από κοντά τις ταλαιπωρίες των παιδιών Του και τα παρηγορεί σαν καλός Πατέρας. Γιατί, τι νομίζεις, θέλει να βλέπη το παιδάκι Του να ταλαιπωρήται;
Όλα τα βάσανά του, τα κλάματά του, τα λαμβάνει υπ’ όψιν Του και ύστερα πληρώνει.
Μόνον ο Θεός δίνει στις θλίψεις την αληθινή παρηγοριά.
Γι’ αυτό, άνθρωπος που δεν πιστεύει στην αληθινή ζωή, που δεν πιστεύει στον Θεό, για να Του ζητήση το έλεός Του στις δοκιμασίες που περνάει, είναι όλο απελπισία και δεν έχει νόημα η ζωή του. Πάντα μένει αβοήθητος, απαρηγόρητος και βασανισμένος σ’ αυτήν την ζωή, αλλά καταδικάζει και αιώνια την ψυχή του.

Τί είναι ο εξάψαλμος;

Ο Εξάψαλμος αποτελείται από έξι Ψαλμούς της Παλαιάς Διαθήκης (τους Ψαλμούς 3, 37, 62, 87, 102, 142).
Ο Εξάψαλμος αναγινώσκεται στην αρχή του Όρθρου.
Τον Σταυρό μας μπορούμε να τον κάνουμε στην αρχή και στο τέλος του Εξάψαλμου.

Είναι αδύνατον να ευτυχήσεις πραγματικά μακρυά από τον Θεό!

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Βλέπεις τον εαυτό σου ευτυχισμένο και ακόμα βεβαιώνεις πως την ευτυχία σου την έφτιαξες μόνος σου , χωρίς τον Θεό και τους ανθρώπους. Γι’ αυτό απωθείς την άποψη που πρεσβεύουμε, ότι δηλαδή κάθε άνθρωπος χρωστά προσευχή στον Θεό και ελεημοσύνη στον πλησίον του.
«Ούτε προσευχές στον Θεό ούτε ελεημοσύνη στον πλησίον», λες και μ’ αυτό τείνεις να θεωρείς τον εαυτό σου ευτυχισμένο.

Οι δοκιμασίες της ζωής

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Τα βάσανα σας είναι πολλά. Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές.
Αλλά μην απελπίζεστε.
Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση του φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαριστείτε από τα πάθη και τις αδυναμίες σας.
Παραδώστε, λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.

Ο Χριστὸς προσκαλεί την αμαρτωλὴ ψυχή

Άγιος Τύχων Ζαγκόρσκ

Γιατὶ μὲ ἐγκατέλειψες, ἄνθρωπε; Γιατὶ ἀποστράφηκες ἀπὸ τὸν ἀγαπήσαντά σε; Γιατὶ πάλιν ἑνώθηκες μὲ τὸν ἐχθρό μου; Θυμήσου πώς κατέβηκα γιά σένα ἀπὸ τοὺς οὐρανούς.

Θυμήσου πώς ἔγινα γιά σένα σάρκα. Θυμήσου πώς γεννήθηκα γιά σένα ἀπὸ τὴν Παρθένο. Θυμήσου πώς ἔγινα γιά σένα βρέφος. Θυμήσου πώς ταπεινώθηκα γιά σένα.

Η εξουθένωση οδηγεί στο Θεό

Σπάνια ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει στερήσεις, θλίψεις και δυστυχίες στη ζωή του, μπορεί με φλογερή καρδιά να προσεύχεται στο Θεό.
Προσευχή η οποία έχει τη φλόγα της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης προς το Θεό, βγαίνει από την ψυχή, η οποία έχει συνειδητοποιήσει την ελεεινότητα και τη φτώχεια της, ότι δηλαδή χωρίς το Θεό είναι τυφλή και γυμνή.
Και γι᾿ αυτό Τον παρακαλεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις της.

Να προσεύχεσαι όπως μπορείς, για να φτάσεις να προσεύχεσαι όπως πρέπει

-Πως να προσευχόμαστε;

-Ο γέροντας Θεόφιλος από την μονή Σίμπατα έλεγε στους χριστιανούς:
«Να προσεύχεσαι όπως μπορείς, για να φτάσεις να προσεύχεσαι όπως πρέπει». Ο καλύτερος δάσκαλος της προσευχής είναι η ίδια η προσευχή. Σου λέει πως να προσεύχεσαι. Εσύ προσευχήσου και θα σου πει εκείνη πως να προσευχηθείς. Μόνο να την υπακούς.

Λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Εσύ ο ίδιος δεν ακούς την προσευχή σου, και θέλεις να την ακούσει ο Θεός»;

...απ’ όλες σου τις αμαρτίες, αυτή η αμαρτία θα σου είναι ασυγχώρητη

-Αν σου πω, νήστεψε πολλές φορές μου προβάλλεις ως δικαιολογία την ασθένεια του σώματος.
-Αν σου πω, δώσε στους φτωχούς μου λες ότι είσαι φτωχός και έχεις να αναθρέψεις παιδιά.
-Αν σου πω να έρχεσαι τακτικά στις Συνάξεις της Εκκλησίας, μου λες, έχω διάφορες μέριμνες.
-Αν σου πω, πρόσεχε αυτά που λέγονται στην Εκκλησία και κατανόησε το βάθος των λόγων του Θεού, μου προβάλλεις ως δικαιολογία την έλλειψη μορφώσεως.
-Αν σου πω, φρόντισε να βοηθήσεις ψυχικά τον αδελφό σου, μου λες ότι δεν υπακούει όταν τον συμβουλεύω, αφού πολλές φορές του μίλησα και περιφρόνησε τα λόγια μου.

Ασ’ το γι’ αύριο...

Ο διάβολος κάποτε κάλεσε όλους τους δαίμονες και ζήτησε από τον καθένα να του προτείνει ένα σχέδιο που θα είναι ιδιαίτερα καταστρεπτικό για τους ανθρώπους.
Οι δαίμονες πρότειναν ο καθένας το δικό του σχέδιο, αλλά στο τέλος ο διάβολος επαίνεσε εκείνον που πρότεινε την αναβολή.
«Εγώ, είπε, θα λέω σ’ όλους τους Χριστιανούς πως όλα όσα τους λέει η Εκκλησία είναι ορθά και αληθινά, αλλά δεν είναι ανάγκη από τώρα να τα εφαρμόζουν!

Χριστιανοί του Χριστού, χριστιανοί του εαυτού

Έρχεται κάποια στιγμή που πρέπει να πάρουμε μια απόφαση σε σχέση με το τι χριστιανοί είμαστε. Το να 'σαι κάτι ή να μην είσαι δεν σε κάνουν τα λόγια αλλά η πράξη. Οπότε μπορούμε στα λόγια να λέμε ό, τι θέλουμε. Να κοτσάρουμε και μια ταμπέλα, να πορευόμαστε στα πάντα προβάλλοντας την ταμπέλα, κι όλα ωραία και καλά...
Αρκετές φορές πάμε εκκλησία όταν έχουμε την ανάγκη να προσευχηθούμε για κάτι δικό μας που μας απασχολεί άμεσα. Σα να πηγαίνουμε να εξευμενίσουμε τον Θεό...

Και αν εγώ κουράζομαι στην προσευχή μου…

Γερ.Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

...Και αν εγώ κουράζομαι στην προσευχή μου, στην παράστασή μου ενώπιον του Θεού, και αν εγώ αγνοώ τον Θεό, και αν νυστάζω ή δεν καταλαβαίνω ή μου φεύγουν τα λόγια της προσευχής ή ζώ μέσα σε χίλια σκοτάδια, είμαι βέβαιος ότι μέσα στην άγνοιά μου, στην αορασία μου, σε αυτό το σκότος μου είναι παρών ο Θεός.

Τι φταίει ..τι λείπει; Γιατί δεν είμαστε καλά;

Γιατί δεν είμαστε καλά; Γιατί το ζητάμε το βάσανο κι όταν δεν το χουμε; Γιατί μιζεριάζουμε με το παραμικρό; Γιατί δεν χαιρόμαστε τις μικρές στιγμές,τα μεγάλα δώρα του Θεού;
Το χει συνήθειο ο άνθρωπος να ψάχνει προβλήματα. Ιδιαίτερα στην εποχή μας. Δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με την ανακωχή. με την ηρεμία με τις λιγότερες δυσκολίες.

Η Αυτοεκτίμηση που βλάπτει τη ψυχή …

Προσέχετε τον εαυτό σας.

Η πρόοδος στην πνευματική ζωή διακρίνεται με την ολοένα και περισσότερη συναίσθησι της μηδαμινότητός μας. Ενώ όσο αυξάνει η εκτίμησις του εαυτού μας σε κάτι, τόσο βαδίζουμε στην καταστροφή. Ο εχθρός θα το εκμεταλλευθή αυτό. Θα πλησιάση και θα επιχειρήση να πετάξη κανένα πετραδάκι στον δρόμο μας για να σκοντάψουμε.
Μια ψυχή που δίνει στον εαυτό της αξία, μοιάζει με τον κόρακα του Αισώπου που ακούγοντας τις κολακείες της αλεπούς για την «ωραία» του φωνή, άνοιξε το στόμα και του έπεσε το τυρί…».

Οι μικρές υποχωρήσεις στην πνευματική ζωή

Ποτέ ο διάβολος δεν αρχίζει τη μάχη από τα μεγάλα και σοβαρά αμαρτήματα.
Προτιμά να αγωνιστεί για να πείσει τον άνθρωπο να κάνει μία μικρή παράβαση σε ένα μικρό σφάλμα.
Εδώ έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας.

Ευκολότερα κανείς προχωρεί σε μία μικρή υποχώρηση. Έτσι αρχίζει το ξήλωμα και ο κατήφορος. Το μικρό οδηγεί στο μεγαλύτερο. Και σιγά-σιγά φθάνει ο άνθρωπος στην έσχατη αθλιότητα. Γιατί; Γιατί δεν πρόσεξε στο πρώτο ολίσθημα.

Η Κλίμακα των Αρετών

Η ελάττωσις του κακού γεννά την αποχή από το κακό.

Η αποχή από το κακό είναι η αρχή της μετανοίας.

Η αρχή της μετανοίας είναι η αρχή της σωτηρίας.

Η αρχή της σωτηρίας είναι η καλή πρόθεσις.

Κύριε, ελέησον

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου.
Έρχεται ένα φως. Τότε έχεις μια άλλη αίσθηση. Τότε το κατανοείς καλά. Όχι προς το ετυμολογικό.
Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και θεία θαλπωρή.
Και λές:
«Τι αλλο να λέω;» Παρά μόνο πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: «Κύριε ελέησον!»

Δίχως να βαριέσαι. Δίχως να κουράζεσαι. Αυτό τα λέει όλα. Δεν θέλει άλλα και πολλά. Μόνο ποιητικά μπορεί κανείς μερικές φορές να εκφραστεί.

Μη ντρέπεσαι να πεις τις αμαρτίες σου

«Μετανοώ, αλλά ντρέπομαι να ομολογήσω τ’ αμαρτήματά μου. Είναι τόσα πολλά, ώστε ντρέπομαι να τα παρουσιάσω στον εξομολόγο κληρικό».

Η ντροπή πρέπει να υπάρχη, αλλά προ, όχι μετά την αμαρτία. Να ντρεπώμεθα να διαπράξωμε το κακό, να μη ντρεπώμεθα να ομολογήσουμε το κακό.

Ο δύο Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος

Σήμερα ἑορτάζουμε τὴ μνήμη τῶν δύο Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, δύο ἀνθρώπων ποὺ σημάδεψαν μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο τους, τὸ λόγο καὶ τὶς πράξεις τους, τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὸν εὐαγγελισμὸ τῆς οἰκουμένης.

Δύο ἄνθρωποι, ὁ μὲν πρώην ἀρνητής, ὁ δὲ πρώην διώκτης τοῦ Χριστοῦ, ἔγιναν οἱ καλύτεροι μάρτυρές Του. Ἔγιναν τὰ εὐλογημένα σκεύη τῆς ἐκλογῆς Του, οἱ φωτεινοὶ φάροι, διὰ τῶν ὁποίων ἔλαμψε τὸ φῶς Του καὶ δοξάσθηκε ὁ Ἐπουράνιος Πατήρ, διὰ τῶν ὁποίων ἀποκαλύφθηκε ἡ πλάνη τῶν εἰδώλων καὶ ξεσκεπάστηκε ἡ ἀδυναμία τοῦ ἄρχοντα τοῦ κόσμου τούτου. Οἱ δύο Ἀπόστολοι σφράγισαν τὸ σπουδαῖο ἔργο τους μὲ τὸ μαρτυρικὸ θάνατό τους.

Προσευχή προς Την Μητέρα Του Φωτός

«Μητέρα του Θεού μας και δική μας Μάνα, ποιος ύμνος μπορεί να υμνήσει το μεγαλείο Σου; ποια γλώσσα να μιλήσει για σένα; εσύ ως «τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ» θα μπορούσε να είσαι μακρυά μας, τέτοιοι που είμαστε...
Όμως η αγάπη Σου συγκαταβαίνει στην αδυναμία μας και έρχεσαι, καθώς ο Υιός Σου!
Έλα, λοιπόν, στην ταραγμένη μας ζωή και γαλήνεψέ την.

Δεν χρειάζεται στην προσευχή να λέμε λόγια ατέλειωτα

Αν η γλώσσα μας προφέρει προσευχητικά λόγια και η διάνοιά μας ονειροπολεί, τίποτα δεν έχουμε να ωφεληθούμε.
Απεναντίας, θα κατακριθούμε, επειδή ακριβώς με μεγαλύτερη υπομονή και εντατικότερη προσοχή μιλάμε σε ανθρώπους παρά στον Κύριό μας.

Στο κάτω-κάτω, κι αν ακόμα δεν πάρουμε τίποτε απ’ Αυτόν, το να βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία μαζί Του μικρό καλό είναι; Αν ωφελούμαστε πολύ, όταν συζητάμε μ’ έναν ενάρετο άνθρωπο, πόσο θα ωφεληθούμε, αλήθεια, συνομιλώντας με τον Πλάστη, τον Ευεργέτη, το Σωτήρα μας, έστω κι αν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε;

Η σχέση μας με την Παναγία

Η Κυρία Θεοτόκος, η Παρθένος Μαρία, είναι η πιο έξοχη μορφή στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, γι’ αυτό και την αποκαλούμε Παναγία.

Τόση ήταν η αρετή της, ώστε, ανάμεσα στις γυναίκες όλων των γενεών και των αιώνων, αναδείχθηκε η πιο άξια να φιλοξενήσει στη μήτρα της και να γεννήσει τον Υιό του Θεού, το Σωτήρα του κόσμου.
Δίχως υπερβολή, είναι το υψηλότερο και ωραιότερο πλάσμα του Θεού, καθώς ξεπερνάει στην αγιότητα και τη δόξα ακόμα και τους αγγέλους· είναι «τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ». Ανάλογη, λοιπόν, με τη θέση της στην Εκκλησία πρέπει να είναι η σχέση μας μαζί της.

Το λίπασμα της ψυχής

Ένα δέντρο, αν δεν το περιποιούμαστε στη ρίζα του, δεν το σκαλίζουμε, δεν το ποτίζουμε, δεν μπορεί να καρπίσει και να προοδεύσει.

Έτσι και ο άνθρωπος, αν δεν καθαρισθεί και σκαλιστεί μέσα του, να φύγουν οι αμαρτίες και τα πάθη μέσω του πνευματικού, αν δεν θρέψει την ψυχή του με το λίπασμα του λόγου του Θεού και τη χάρη των Μυστηρίων, δεν θα καρπίσει αρετές.

Σας συνιστώ να έχετε σε όλα διάκριση και φρόνηση

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Σας συνιστώ να έχετε σε όλα διάκριση και φρόνηση. Να αποφεύγετε τα άκρα.
Οι αυστηρότητες συμβαδίζουν με τα μέτρα της αρετής. Αυτός που δεν έχει μεγάλες αρετές και συναγωνίζεται με τους τέλειους, θέλοντας να ζει με αυστηρότητα, όπως οι άγιοι ασκητές, αυτός κινδυνεύει να υπερηφανευθεί και να πέσει.

Σαν φαρμακερό φίδι η υπερηφάνεια..

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Η υπερηφάνεια του νου είναι η σατανική υπερηφάνεια, η οποία αρνείται το Θεό και βλασφημεί το Άγιο Πνεύμα, γι’ αυτό και πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Είναι ένα βαθύ σκοτάδι, το οποίο εμποδίζει τα μάτια της ψυχής να δουν το φως πού υπάρχει μέσα της και πού οδηγεί στο Θεό, στην ταπείνωση, στην επιθυμία του αγαθού.
 Αντίθετα, η υπερηφάνεια της καρδιάς δεν είναι γέννημα της σατανικής υπερηφάνειας, αλλά δημιουργείται από διάφορες καταστάσεις και γεγονότα: πλούτο, δόξα, τιμές, πνευματικά ή σωματικά χαρίσματα (ευφυΐα, ομορφιά, δύναμη, δεξιοτεχνία κλπ).

Ο Θεός είναι πάντα πιο κοντά σε κείνους πού τον καλούν, από όσο είναι η ίδια η καρδιά τους

Αγ. Νικόλαος Καβάσιλας

«Η αγάπη για το Θεό, είναι νόμος φιλίας και ευγνωμοσύνης. Για να ακολουθήσει κανείς αυτό το νόμο δεν είναι ανάγκη να καταβάλει κόπους, ούτε έξοδα, ούτε να χύσει ιδρώτα ...
Ούτε, είναι ανάγκη να αφήσεις τη δουλειά σου, ή να αποσυρθείς σε απόμερα μέρη, να διάγεις μια παράξενη ζωή και να φορείς ένα παράξενο ένδυμα.
Δεν χρειάζεται να κάμεις όλα αυτά.

Μπορείς να μείνεις στο σπίτι σου, και, χωρίς να χάσεις τα αγαθά σου, να βρίσκεσαι πάντα στη μελέτη τού Θεού και τού ανθρώπου, στη μελέτη της συγγενείας τού ανθρώπου με το θείο και σε κάθε άλλη τέτοιας λογής μελέτη.

Σύντριψε την καρδιά σου με την Ευχή. «Νηπτική Θεωρία» - Ανώνυμου Ησυχαστή

(Από χειρόγραφο του 1851 της Ι. Μ. Ξενοφώντος, Άγιον Όρος)

Καθώς φοβάται ο άνθρωπος να πιάσει με το χέρι του ένα πυρωμένο σίδερο, έτσι ακριβώς φοβάται και ο διάβολος τη συντριβή της καρδιάς, η οποία συντρίβει κατά κράτος την πονηρία του. Όπου υπάρχει συντριβή της καρδιάς, από εκεί διώχνεται κάθε σατανική πονηρία και φλογίζεται κάθε σατανική ενέργεια.
Είδε ο διάβολος μια καρδιά καταπληγωμένη από τη συντριβή της Ευχής; Θυμήθηκε αμέσως τις πληγές του Χριστού που υπέμεινε για τον άνθρωπο και γι’ αυτό τρόμαξε και δείλιασε.

Ό ίδιος ο Κύριος θά μας διδάξει την προσευχή

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Ἡ προσευχή γίνεται μόνο μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα.
Αὐτό διδάσκει τήν ψυχή πῶς νά προσεύχεται.
"Τό γάρ τί προσευξάμεθα, καθ' ὅ δεῖ, οὐκ οἴδαμεν, ἀλλ' αὐτό τό Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπέρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις".
Ἐμεῖς δέν χρειάζεται νά κάνομε καμία προσπάθεια. Ν' ἀπευθυνόμαστε στόν Θεό μέ ὕφος ταπεινοῦ δούλου, μέ φωνή παρακλητική καί ἱκετευτική.
Τότε ἡ προσευχή μας εἶναι εὐάρεστη στόν Θεό. Νά στεκόμαστε μέ εὐλάβεια ἐνώπιον τοῦ Ἐσταυρωμένου καί νά λέμε: "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με". Αὐτό τά λέει ὅλα.

Η κρυφή υπερηφάνεια

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

– Μου είπατε, Γέροντα, ότι έχω κρυφή υπερηφάνεια. Ποιά είναι η κρυφή υπερηφάνεια;
– Είναι η εσωτερική υπερηφάνεια. Και η εσωτερική υπερηφάνεια είναι πολύ χειρότερη από την εξωτερική.
– Γέροντα, τί διαφορά έχει η εξωτερική από την εσωτερική υπερηφάνεια;

Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους...

[…]  Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους ή που φορούσαν τον Σταυρόν τους επάνω τους, γλύτωσαν από πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα και πολλά μεγάλα κακά, τα οποία βρέθηκαν μπροστά τους.

Αλλά και άνθρωποι που είχαν δυσκολίες προσωπικές, ο Γέροντας ο Παΐσιος τους έλεγε: βλέπεις τα παιδιά σου και είναι νευρικά και φωνάζουν, κάνουν, φτιάζουν, θα σταυρώνεις τα παιδιά σου ή το βράδυ που κοιμούνται πήγαινε και σταύρωσε τα παιδιά σου, ή του φέρνεις ένα ποτήρι νερό, σταύρωσέ το «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ν΄ αγιαστεί το νερό, να το πιεί και να΄ναι αγιασμένο, να δεχτεί μέσα του στην ψυχή του Χάριν Θεού, να ευλογηθεί, να αγιασθεί ο άνθρωπος.

Η Προσευχή προς τους Αγίους και η Δοξολογία προς τον Θεό

Στάρετς Νεκταρίου της Όπτινας – Γράφει η μοναχή Νεκταρία (Κοντσέβιτς):

Ο Γέροντας μου είχε βάλει να κάνω κανόνα στο κελί μου• να λέω 30 φορές «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με την αμαρτωλή», 10 φορές το «Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον με», 10 φορές το «Άγιε άγγελε φύλακα μου, πρέσβευε στον Θεό για μένα» και 10 φορές το «Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού».

Είναι ασφάλεια η προσευχή

– Πώς θα νιώσουμε, Γέροντα, την προσευχή ως ανάγκη;

– Έπρεπε να είχατε πάει στον πόλεμο, για να μπορούμε να συνεννοηθούμε!
Στον στρατό, εν καιρώ πολέμου, όταν ήμασταν σε συνεχή επαφή και «εν διαρκεί ακροάσει» με το Κέντρο, είχαμε περισσότερη σιγουριά. Όταν επικοινωνούσαμε κάθε δύο ώρες, νιώθαμε μία ανασφάλεια. Όταν επικοινωνούσαμε μόνο δύο φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ, τότε νιώθαμε ξεκρέμαστοι.