Σκήτη Ευαγγελισμού της Θεοτόκου

Σκήτη Ευαγγελισμού της Θεοτόκου

Σκήτη Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, καλούμενη και Ξενοφωντινή Σκήτη, ιδρύθηκε το 1766 από τον ιερομόναχο Σιλβέστρο και τους γέροντες Εφραίμ και Αγάπιο. Η βιβλιοθήκη της Σκήτης περιέχει 150 έντυπα βιβλία και 360 χειρόγραφους κώδικες. Μεταξύ των κειμηλίων είναι άμφια, σταυροί, εικόνες και λείψανα αγίων μεταξύ των οποίων του Αγίου Χαραλάμπους και του Αγίου Μοδέστου. Το Κυριακό της Σκήτης Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, κτίσθηκε το 1766. Ο κυρίως ναός είναι τοιχογραφημένος το 1766 από τους Ηπειρώτες ζωγράφους Κωνσταντίνο και Αθανάσιο. Διαθέτει 100 περίπου εικόνες από τις οποίες ξεχωρίζουν η Παναγία η Γλυκοφιλούσα και η Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Σκήτη αποτελείται από 26 καλύβες, από τις οποίες κατοικούνται οι πέντε. Οι δέκα περίπου γέροντες της Σκήτης ασχολούνται με την κηπουρική, μελισσοκομία, και θυμίαμα. (Πηγή: http://www.mountathosinfos.gr/pages/skites/11.gr.html)

Από το ταξίδι / προσκύνημά μας, στην Σκήτη Ευαγγελισμού της Θεοτόκου:
(by oceanborn) 

Η αλήθεια είναι ότι με το που μπαίνεις στο Άγιο Όρος σε πιάνει "κάτι".
Ένα απροσδιόριστο συναίσθημα, κάτι ανάμεικτο μεταξύ δέους, ευλαβικότητας, ασφάλειας, γαλήνης, λες και ο υλικός διακόπτης κατεβαίνει αυτόματα. Ο,τι καθημερινό σε απασχολούσε, σταματά με το που αφήνεις πίσω σου την Ουρανούπολη.
Έτσι τουλάχιστον το βίωσα για δεύτερη φορά εγώ, για πολλοστή ο "εμπειρότερος" από εμάς, αλλά και ο καινούργιος προσκυνητής της παρέας μας.

Μιάμιση ώρα λοιπόν περίπου από την Ουρανούπολη με το φέρρυ...κατεβήκαμε στον αρσανά της Ι.Μ. Ξενοφώντος. Και κατεβήκαμε "λερωμένοι", "άρρωστοι" και "κουρασμένοι".

Εκεί μας περίμενε ο μοναχός Πορφύριος. Μια ευγενική νεανική μορφή, που ωστόσο ακτινοβολούσε την μοναχική ιδιότητα.

Δεν αργήσαμε λοιπόν, να ανηφορίσουμε προς την σκήτη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
"Χαθήκαμε" στη πλούσια φύση, στο βουνό και μετά λίγη ώρα σταματήσαμε στο κεντρικό κελί όπου έμελλε να ξεκινήσει το πνευματικό μας ταξίδι.

Ο Αρχοντάρης, μοναχός Παΐσιος, μας υποδέχτηκε με πραγματική αγάπη και δεν θα σταθώ τόσο στο εγκάρδιο καλωσόρισμα του, όσο στην προτροπή του να εξομολογηθούμε... λες και γνώριζε εκ των προτέρων ότι το έχουμε όλοι μας ανάγκη, ότι σκοπός μας ήταν να μαλακώσουμε την καρδιά μας με το βάλσαμο της συγχώρεσης.

Ένα μεγάλο "Ευχαριστώ" από τα βάθη της καρδιάς μας προς όλους τους!
Ιδιαίτερα, προς τον Γέροντα της Σκήτης, Νίκωνα, ο οποίος με τους λόγους του, μας κέρασε απλόχερα το άφθονο πνευματικό βάλσαμο που είχε ανάγκη η ψυχή μας.
Αλλά και προς όλους τους άλλους της Σκήτης. Μοναχούς και υποτακτικούς.
Για την πραγματική φιλοξενία, για το υπέροχο πνευματικό "ταξίδι" και την ανύψωση ψυχής, που απλόχερα όλοι τους μας προσέφεραν.
Για την ευλογία τους, που σφράγισε το προσκύνημά μας!

Ένα ακόμα πιο μεγάλο "Ευχαριστώ"....
Στην ευλογία Του και στην ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου, που οδήγησαν και θα οδηγούν τα βήματά μας. 

Δώσαμε υπόσχεση στους εαυτούς μας, πως αυτό το πνευματικό μας ταξίδι, που είχε αφετηρία την Σκήτη Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, θα κρατήσει για όσο ζούμε!

Ευχαριστούμε θερμά!

Φωτογραφικό υλικό: